Goud en brons op de openingsavond van de Europese kampioenschappen baanwielrennen

Goud en brons op de openingsavond van de Europese kampioenschappen baanwielrennen

een betere start is nauwelijks denkbaar. Dankzij Kirsten Wild (puntenkoers) en de achtervolgingsploeg viel Nederland direct in de prijzen in Omnisport Apeldoorn. Bloedstollend spannend en indrukwekkend waren vrijdagavond de laatste honderden meters van Kirsten Wild. Wetend dat ze de laatste sprint van de puntenkoers in elk geval voor de Engelse Danialle King moest eindigen, koos de Zwolse voor een extreem lange spurt. Ze slaagde daar glansrijk in en kon zo haar eerste grote zege op de piste in haar carrière boeken. In 2011 debuteerde ze overigens al heel knap op een wereldkampioenschap door derde te worden op het omnium.

Haar puntenrace was eigenlijk een titel waard. Maar de regels van de UEC bepalen dat aan deze discipline officieel geen kampioenschap is verbonden. Niettemin stond Kirsten bij de ceremonie protocollaire gewoon met de blauwe trui voorzien van de gele sterren op het ereschavot. Ze was er – terecht – dolblij mee. “Titel of niet, dit is gewoon heel gaaf”, sprak de wegrenster van Argos-Shimano.

Om een gooi naar de overwinning te doen had ze gekozen voor een zuinige tactiek, in de hoop energie over te hebben om een ronde voorsprong te pakken. Die gelegenheid deed zich echter niet voor; op elke beweging reageerde het peloton en daarom besloot Wild toch voor de punten te strijden, met de bekende afloop.

Voor een nationaal record worden geen medailles uitgereikt. Voor snelle tijden wel. En daarom kon de coach van de Nederlandse achtervolgingsploeg vrijdagavond wel lachen, toen hij ‘zijn’ jongens het erepodium van de Europese kampioenschappen wielrennen zag betreden. Het kwartet Tim Veldt, Dion Beukeboom, Roy Eefting en Jenning Huizenga had niet alleen zijn verwachtingen, maar ook die van het publiek overtroffen met het behalen van de bronzen medaille.

4.03,818. Dat is de tijd die al sinds de Olympische Spelen van Londen in de boeken staat als de beste uitslag die een vaderlands team van achtervolgers heeft gerealiseerd. In de aanloop naar de EK sprak de begeleiding van Oranje de hoop uit dat dit ijkpunt zou sneuvelen in dit toernooi.

“Vandaar dat ik nu zeg dat de bronzen medaille het mislopen van dat record niet helemaal goed maakt, maar wel voldoening schenkt”, zei Jabik-jan Bastiaanse op de openingsavond van de EK in Omnisport Apeldoorn. “We zijn door verschillende redenen vijf maanden verstoken gebleven van competitie. In die periode hebben we alleen getraind, elke maand een week lang kwamen deze jongen bij elkaar om samen te werken aan deze discipline. Er is wetenschap aan te pas gekomen, we hebben andere strategieën ingeslepen en iedereen heeft z’n commitment uitgesproken en ook getoond. Dan zijn beloningen als deze prijs zeker welkom.”

Het Nederlandse viertal had een ondankbare taak om de kwalificatieronde te moeten openen. De tijd, net onder de 4.07, zorgde voor betrokken gezichten, in de wetenschap dat er nog tal van topnaties zouden volgen. De moeilijke omstandigheden in de hal bleken echter een struikelblok die niet alleen de mannen van Oranje parten speelde. Vrijwel alle teams beten zich stuk op de tijd van Nederland, alleen de Engelsen en de Russen niet. De derde tijd betekende wel een plek in de kleine finale, en dat was een puike prestatie. Toen daar op het beslissende moment ook nog eens een dijk van een race op volgde, verdween dat verlangen naar een nieuwe nationale toptijd enigszins naar de achtergrond. “Het blijft natuurlijk wel een streven om dat te bewerkstelligen.”

Voor de vrouwentandem die op de teamsprint uitkwam, was er ook een plaats in de kleine finale weggelegd. Elis Ligtlee en Shanne Braspenninckx moesten het daarin opnemen tegen het Britse koppel Becky James en Jessica Varnish. De 34,235 de die youngsters uit hun benen wisten te persen, bleek onvoldoende. Groot-Brittannië ging dankzij de 33,771 met de bronzen plak aan de haal. Na een kort moment van teleurstelling konden Elis en Shanne weer lachen: zij hadden per slot van rekening wél aan de doelstelling (een plek bij de eerste vier) voldaan.

Foto Gert Bonestroo - Geebeefoto.nl